خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

365

نهج البلاغة ( فارسي )

بخواهيد ، كه برايتان سخن گويد و قرآن هيچگاه سخن نگويد ولى من شما را از آن خبر مىدهم . بدانيد ، كه در قرآن است علم آينده و حديث گذشته و داروى درد شما و نظام زندگى شما . از اين خطبه در آن هنگام نه خيمه اى مىماند و نه خانه اى ، جز آنكه ستمكارانش پر از اندوه و كينه كنند . در آن زمان ، نه در آسمان كسى عذرتان را پذيرا آيد و نه در زمين كسى به ياريتان برخيزد . زيرا كسى را به فرمانروايى برگزيده‌ايد كه اهليّت آن را نداشته است و او را در جايى نشانده‌ايد كه جاى او نبوده است . زودا ، كه خدا از ستمكار انتقام كشد : خوردنى را به خوردنى و نوشيدنى را به نوشيدنى . با طعامى تلخ ، چون حنظل و آبى تلخ و زهرآگين ، چون « صبر » . لباسى در بر آنان كه جامهء زيرين آن وحشت باشد و جامهء رويينش شمشير ، زيرا ، آنان مركبهاى خطا و ستوران باركش گناهاناند . سوگند مىخورم و سوگند مىخورم ، كه بنى أميه ، پس از من ، خلافت را رها كنند چون خلط سينه اى كه به دور افكنند . و تا شب و روز از پى هم مىآيند نه هرگز مزهء آن بچشند و نه طعمش را دريابند . 158 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) برايتان همنشين و معاشرى نيكو بودم . تا يارايم بود ، كوشيدم كه از پشت سر نگهبانتان شوم و از بندهاى خوارى آزادتان كردم و از چنبر ستم رهانيدم و اين براى سپاسگزارى از آن اندك نيكى بود ، كه از شما ديدم و ، چشمپوشى از آن همه زشتى كه مرتكب شديد ، كه چشم ديد و تن تحمل نمود .